ડિયર જિંદગી: પોતાના માટે જીવવું!

. જિંદગી 'પાટા' પર ચાલવાનું નામ નથી. સમય સાથે નવા પાટા બીછાવવા, અને તેના પર ચાલવાનો જુસ્સો રાખવો પણ જરૂરી છે. 

Dayashankar Mishra Dayashankar Mishra | Updated: Feb 7, 2019, 11:39 AM IST
ડિયર જિંદગી: પોતાના માટે જીવવું!

તેઓ બલિયા, ઉત્તર પ્રદેશથી આવે છે. નાની ઉંમરમાં લગ્ન થયા, બાળકો પણ જલદી થઈ ગયાં. બાળકોનો ઉછેર કર્યો, બાળકોને મોટા કર્યાં. સરળ સ્વભાવના સરકારી નોકરીવાળા પરંતુ આળસુ સ્વભાવના પતિના કારણે જે જવાબદારીઓ પુરુષોની નિભાવે તેવી અપેક્ષા રખાતી હોય છે તેને પણ સારી રીતે પોતે નિભાવી. આ બધુ કરતા ખબર જ ન પડી કે ઉંમર ક્યાં સરકી ગઈ. પતિના રિટાયરમેન્ટની ઉંમર આવી ગઈ. 

લતિકા ઠાકુરે 'ડિયર જિંદગી'ને લખ્યું કે પતિના રિટાયરમેન્ટ બાદ હવે તેઓ પોતાની જિંદગી જીવવા માંગે છે. પતિની સાથે લાંબી રજાઓ, વેકેશન પર જવા માંગે છે. ખુબ ફરવા માંગે છે. તેઓ ઈચ્છે છે કે હવે સંતાનો પોતાના બાળકોનું ધ્યાન પોતે રાખે. તેમના પૌત્રો, પૌત્રીઓને દુનિયામાં લાવવા સુધીનું કામ ખુબ કુશળતાથી પૂરું કર્યું. હવે તેઓ ઈચ્છે છે કે તેમને મોટા કરવાનું કામ તેમના સંતાનો જાતે કરે. બાળકો પોતાની જવાબદારી પોતે જાતે ઉઠાવે. 

ડિયર જિંદગી : પ્રેમનો રોગ હોવો!!!!

જ્યારે પતિ સાથે આ વાત તેમણે શેર કરી તો તેઓ તેને સમજવાનું તો દૂર પરંતુ વિચારવા  સુદ્ધા રાજી ન થયાં. તેમણે કહ્યું કે આ તે કઈ વાત છે. આપણી ભૂમિકા તો હવે શરૂ થઈ. આપણે પિતાથી આગળ દાદા, દાદી, નાના, નાનીની ભૂમિકા હવે ભજવવાની છે. આ જ આપણું જીવન છે! હવે રિટાયરમેન્ટ બાદ તેમની સાથે રહેવાનું છે, આ નવી ભૂમિકામાં. અહીં એ બતાવવું જરૂરી છે કે આ દંપત્તિ પોતાના કોઈ પણ ખર્ચ માટે બાળકો પર નિર્ભર નથી. 

પતિએ જ્યારે આ વિચારને ફગાવ્યો તો તેમણે હૈદરાબાદમાં રહેતી નોકરીયાત પુત્રીને ખુબ આશા સાથે વાત કરી, જેની સાથે તેમને ખુબ બને છે. લગ્ન થઈ ગયાં. બાળકો છે. તેમણે કહ્યું કે હવે હું તમારા વિદેશપ્રવાસ, બાળકોની પરીક્ષા સમયે તમને મદદ કરવા માટે નહીં આવી શકું. તમારે બધી વસ્તુઓ તમારી જાતે સંભાળવી પડશે. હવે હું થોડા સમય માટે આ બધામાંથી આરામ લેવા ઈચ્છું છું. 

ડિયર જિંદગી : પરિવર્તનથી પ્રેમ

આ સાંભળતા જ પુત્રીનો તો જાણે પારો ચઢી ગયો! આ તે કઈ વાત છે મા! હું બધુ  કેવી રીતે સંભાળીશ. અમે સામાન્ય નોકરીયાત નથી. ડોક્ટર છું. ખુબ મુશ્કેલીથી સમય મળે છે. તમે મદદ નહીં કરો તો કોણ કરશે. 

લતિકા ચૂપચાપ સાંભળતી રહી. ત્યારબાદ બીજી પુત્રી તરફ આગળ વધી. તે પતિ સાથે નાગપુરમાં રહે છે અને તેના બે બાળકો છે. બંનેના જન્મ સમયે તેમની સહાયતા માટે લતિકા લાંબા સમય સુધી કાનપુરમાં રહ્યાં હતાં. હવે જ્યારે  બાળકો થોડા મોટા થઈ રહ્યાં છે તો પુત્રી ફરીથી નોકરી કરવા માંગે છે. પતિએ કહ્યું કે આપણે નોકરો પર ભરોસો કરી શકીએ નહીં. જો કામ કરવું હોય તો કોઈ ભરોસાપાત્ર વ્યક્તિને બોલાવી લે. સાસુ સાથે તેને બનતું નહતું એટલે માતા તરફ આશ માંડીને બેઠી હતી કે માતા પિતા રિટાયરમેન્ટ બાદ નાગપુર આવીને રહે. તેનાથી જીવન સરળ બનશે. 

જ્યારે લતિકા રિટાયરમેન્ટ બાદ લખનઉમાં જ રહેવા માંગે છે. જ્યાં તેમના સંબંધીઓ, મિત્રો પૂરતી સંખ્યામાં છે. આમ પણ રિટાયરમેન્ટ બાદ હંમેશા શહેરની પસંદગી એ જ આધારે થવી જોઈએ કે ત્યાં તમારા સુખ દુ:ખ શેર કરનારા લોકોનો રેશિયો કેટલો છે. તે શહેરને પસંદ કરો જ્યાં કોઈ પણ ચીજ કરતા વધુ તમારી દરકાર કરનારા લોકો વધુ હોય. 

કેટલી મજેદાર વાત છે કે સ્ત્રીની વાત તેની પુત્રીઓ જ સમજી શકતી નથી. આપણે માતા પિતાને કર્તવ્યની બેડીઓથી જકડી  રાખ્યા છે. તેમના સમય, આઝાદીની કોઈ કિંમત નથી. વૃદ્ધાવસ્થાનો અર્થ ફક્ત ઈચ્છાનું સમર્પણ, બાળકોના બાળકોની સેવા નથી, પરંતુ પોટલીમાં બાંધેલી તમન્ના તરફ પ્રસ્થાન છે!

લતિકાના પતિ અને તેમની ભાવનામાં શું અંતર છે! પતિ, લગ્ન બાદ આટલા વર્ષે પણ પરંપરાગત પુરુષ જ છે. પોતાને કશું કરવું નથી, પત્ની બધી જગ્યાએ દોડે છે. તે હંમેશા સેવામાં જ રહી. પહેલા તેમની, ત્યારબાદ બાળકોની અને પછી બાળકોના બાળકોની. તેની ઉંમર, તેના આરામનો ખ્યાલ કોણ રાખશે. સારા પતિ હોવું અને આઝાદ વિચારના જીવનસાથી હોવું તે બંનેમાં ખુબ ફરક છે. 

ડિયર જિંદગી : રિટાયર્ડમેન્ટ અને એકલતાપણાથી કેવી રીતે લડશો!!!

પત્નીને આર્થિક સુરક્ષા, સંસાધન આપવાના માપદંડો ઉપર જ પતિનું મુલ્યાંકન ન થવું જોઈએ. તેની સાથે પત્ની પ્રત્યે યોગ્ય દ્રષ્ટિકોણ, સહજ માનવીય મૂલ્યો પણ એટલા જ જરૂરી છે. જિંદગી 'પાટા' પર ચાલવાનું નામ નથી. સમય સાથે નવા પાટા બીછાવવા, અને તેના પર ચાલવાનો જુસ્સો રાખવો પણ જરૂરી છે. 

રસપ્રદ વળાંક તો જુઓ, તેમની પુત્રીઓ પણ  કેવી પુરુષ બની ગઈ. તેમની અંદર પર પોતાના લક્ષ્ય પૂરા કરવાના અરમાનો એટલા ભારે ભરખમ છે કે માતાના પોતાના જીવન તરફ આગળ વધવાની વાત તેમને સતાવવા લાગે છે. 

ડિયર જિંદગી : નિર્ણય કોણ લેશે!!!

લતિકા દુવિધામાં છે. પતિ પરંપરાગત વિચારોથી ઘેરાયેલા છે. નવી વસ્તુઓ માટે તૈયાર નથી. જે બાળકોથી આશા હતી તેઓ પોતાની સુવિધાના ગુલામ છે. કેવી વિડંબણા છે કે બાળકો પોતાના જ બાળકોની જવાબદારી ઉઠાવવા તૈયાર નથી. 

માતા, આખી જિંદગી બાળકોની સેવામાં જ રહે! આ કોઈ કૌટુંબિક મૂલ્ય નથી. જરૂરિયાતોની ઘંટીમાં તેમને પીસવાનું સાધન છે. તાજી હવા માટે ઘરની સાથે દિમાગમાં પણ 'વેન્ટિલેશન' બનાવવું જરૂરી છે!

તમે શું વિચારો છો!

તમામ લેખો વાંચવા માટે કરો ક્લિક - ડિયર જિંદગી

ઈમેઈલ: dayashankar.mishra@zeemedia.esselgroup.com 

સરનામું :  

ડિયર ઝિંદગી
(દયાશંકર મિશ્રા)
Zee Media,
વાસ્મે હાઉસ, પ્લોટ નં. 4, 
સેક્ટર 16 A, ફિલ્મ સિટી, નોઇડા (યુપી) 

(લેખક ઝી ન્યૂઝના ડિજિટલ એડિટર છે)

(https://twitter.com/dayashankarmi)

(તમારા સવાલ અને સૂચનો ઇનબોક્સમાં જણાવો : 
https://www.facebook.com/dayashankar.mishra.54)