ବଢ଼ୁଛନ୍ତି ବିମାନ ଯାତ୍ରୀ: ୨୦୪୦ ସୁଦ୍ଧା ୧.୧ ବିଲିୟନ ଆଶା

ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଆସନ୍ତା ୨୦୪୦ ସୁଦ୍ଧା ଭାରତରେ ବିମାନ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଯାତାୟାତ ଛଅ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ପ୍ରାୟ ୧.୧ ବିଲିୟନ ହେବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଉଛି। ଭାରତର ବାଣିଜ୍ୟିକ ବିମାନ ପରିବହନ ବାହିନୀ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ୪୦୦ ରୁ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୪୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୨,୩୫୯କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ବୋଲି ଆକଳନ କରାଯାଇଛି। ୨୦୪୦ ସୁଦ୍ଧା ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋଟ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରାୟ ୨୫ ନିୟୁତରେ ପହଞ୍ଚିବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଉଛି। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଭାରତର ଏକ ବିକଶିତ ଅର୍ଥନୀତି ହେବା ଦିଗରେ ଯାତ୍ରାରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଇଞ୍ଜିନ ଭାବରେ ଉଭା ହେଉଛି। ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଉଥିବା ଉଡାନ ଯୋଜନା ଏ ଦିଗରେ ଅନେକ ସହାୟକ ହୋଇପାରିଛି।

ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଯୋଗାଯୋଗ ସୁବିଧା ବୃଦ୍ଧି କେବଳ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଏବଂ ବାଣିଜ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ପାଇଁ ନୁହେଁ ବରଂ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ଏବଂ ବାହ୍ୟ ବଜାର ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ହ୍ରାସ କରିବାରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରେ। ଘରୋଇ ବଜାରର ଅଭିବୃଦ୍ଧିରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଉଥିବା ଅନେକ କାରଣ ମଧ୍ୟରୁ, ଉଡାନ (ଉଡେ ଦେଶ କା ଆମ ନାଗରିକ) - ୨୧ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏକ ଆଞ୍ଚଳିକ ସଂଯୋଗୀକରଣ ଯୋଜନା। ଏହା ଆଞ୍ଚଳିକ ବିମାନ ସଂଯୋଗୀକରଣକୁ ସୁଦୃଢ଼ ​​କରିବାରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ଉଡ଼ାନ ଆଜି ନଅ ବର୍ଷ ପୂରଣ କରୁଥିବାରୁ, ଏହି ଯୋଜନା ଏକ ପାଇଲଟ୍ ପଦକ୍ଷେପରୁ ଏକ ଜାତୀୟ ସଫଳତାର କାହାଣୀରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ଏହା ଦୂରତା ହ୍ରାସ କରିଛି ଏବଂ ସାରା ଦେଶର ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସୁଗମ କରିଛି।

ଗତ ଦଶନ୍ଧିରେ, ଭାରତର ଆକାଶ ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବ୍ୟସ୍ତବହୁଳ ହୋଇଛି। ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ତୃତୀୟ ବୃହତ ଘରୋଇ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ବଜାର ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇଛି। ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ବିମାନବନ୍ଦର ସଂଖ୍ୟା ୭୪ ରୁ ୨୦୨୫ ମସିହାରେ ୧୬୩କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଭାରତ ୨୦୪୭ ମସିହାରେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଶହେ ବର୍ଷ ପାଳନ କରୁଥିବାରୁ, ସରକାରଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ସେତେବେଳେ ବିମାନବନ୍ଦର ସଂଖ୍ୟା ୩୫୦-୪୦୦କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବା।

ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟ ଭାରତର ଅର୍ଥନୀତିରେ ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ଅଭିବୃଦ୍ଧିଶୀଳ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ଯାହା ବିମାନ ପରିବହନ ସେବା ମାଧ୍ୟମରେ ଏବଂ ପରୋକ୍ଷ ଭାବରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ, ବାଣିଜ୍ୟ, ଲଜିଷ୍ଟିକ୍ସ ଏବଂ ଉତ୍ପାଦନ ମାଧ୍ୟମରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଉଛି।

ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ସଂଗଠନ ଅନୁଯାୟୀ, ବିମାନ ଚଳାଚଳରେ ନିବେଶର ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଥାଏ। ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟଙ୍କା ପାଇଁ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅର୍ଥନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ସେହି ମୂଲ୍ୟର ତିନି ଗୁଣରୁ ଅଧିକ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ସଂଯୁକ୍ତ ଶିଳ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ ଛଅ ଗୁଣରୁ ଅଧିକ ନିଯୁକ୍ତିକୁ ସମର୍ଥନ କରେ।

ଆଜି, ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ପରୋକ୍ଷ ଭାବରେ ୭.୭ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ନିଯୁକ୍ତି ସୁଯୋଗ ଦେଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସିଧାସଳଖ ୩,୬୯,୦୦୦ ନିଯୁକ୍ତି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଦକ୍ଷ କର୍ମଚାରୀ - ପାଇଲଟ୍, ଇଞ୍ଜିନିୟର, ଭୂମି କର୍ମଚାରୀ ଏବଂ ଲଜିଷ୍ଟିକ୍ସ ପେଶାଦାରଙ୍କ ଚାହିଦା ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାର ଆଶା କରାଯାଉଛି। ୧୧୬ ରୁ ଅଧିକ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ବିମାନ ସେବା ଚୁକ୍ତିନାମା ସହିତ, ଭାରତ ବିଶ୍ୱ ସଂଯୋଗକୁ ଗଭୀର କରୁଛି କାରଣ ଭାରତୀୟ ବାହକମାନେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ବିସ୍ତାର କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ଏସିଆରେ ଏକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ କେନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଦେଶର ସ୍ଥିତିକୁ ସୁଦୃଢ଼ ​​କରୁଛି। ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ମଧ୍ୟ ଏଫଡିଆଇ ପ୍ରବାହ, ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ସ୍ଥାନାନ୍ତର ଏବଂ ବିମାନ ନିର୍ମାଣ, ଭୂମି ପରିଚାଳନା ଏବଂ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ, ମରାମତି ଏବଂ ପରିଚାଳନା (ଏମଆରଓ) ସେବାରେ ମେକ୍ ଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଚାଳିତ କରୁଛି। ଗତ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ, ଘରୋଇ ବିମାନ ଯାତ୍ରୀ ପରିବହନ ବାର୍ଷିକ ୧୦-୧୨ ପ୍ରତିଶତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।

ମେଟ୍ରୋ ସହରରୁ ପର୍ବତ ଉପତ୍ୟକା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଭାରତୀୟ ଆକାଶ ନୂତନ ସମ୍ଭାବନାର ଏକ ମାନଚିତ୍ର ପାଲଟିଛି - ଛୋଟ ସହରଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯୋଗ କରିବା, ପର୍ଯ୍ୟଟନକୁ ସକ୍ଷମ କରିବା ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ଚଳାଇବା। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନର କେନ୍ଦ୍ରରେ ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ (ଏମଓସିଏ) ଅଧୀନରେ ଉଡାନ (ଉଡେ ଦେଶ କା ଆମ ନାଗରିକ) ଯୋଜନା ରହିଛି, ଯାହା ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇଛି ଏବଂ ଭାରତର ଆଞ୍ଚଳିକ ସଂଯୋଗୀକରଣ କ୍ଷେତ୍ରର ବିକାଶ କରିଛି।  

ନୀତି ଆୟୋଗ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୧୯ ରେ ଘରୋଇ ଯାତ୍ରୀମାନେ ମୋଟ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଖର୍ଚ୍ଚର ୮୩ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ଅଂଶୀଦାର ଥିଲେ, ଯାହା ୨୦୨୮ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୮୯ ପ୍ରତିଶତକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାର ଆଶା କରାଯାଉଛି। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଉଡ଼ାନ ଭଳି ସରକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ କିପରି ଭିତ୍ତିଭୂମିର ବ୍ୟବଧାନକୁ ପୂରଣ କରିଛି ଏବଂ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସୁଲଭ କରି, ଦୂରଦୂରାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯୋଗ  ଏବଂ ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସୁଲଭ କରିଛି।

ଏହା ଉଡ଼ାନ ଭଳି ପଦକ୍ଷେପ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସୁଲଭ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରୟାସକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ। ଏକଦା ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ - କୁଲୁ, ଦରଭଙ୍ଗା, ହୁବଲି ଏବଂ ଶିଲଂ - ବର୍ତ୍ତମାନ ସିଧାସଳଖ ବିମାନ ଦ୍ୱାରା ସଂଯୋଗ ହୋଇଛି, ଯାହା ସ୍ଥାନୀୟ ଅର୍ଥନୀତି ଏବଂ ଆଞ୍ଚଳିକ ପର୍ଯ୍ୟଟନକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛି। ଉଡ଼ାନର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲା, ଏକ ଭାବନା ଯାହା ଏକ ଅଧିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଗୁରୁତ୍ବ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା।  

ଉଡ଼ାନ ସାରା ଦେଶରେ ୬୪୯ ଟି ରୁଟ୍ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ କରିଛି ଏବଂ ୯୩ଟି ଏରୋଡ୍ରମ (୨ ଟି ଜଳ ଏରୋଡ୍ରମ ଏବଂ ୧୫ ଟି ହେଲିପୋର୍ଟ ସମେତ) ସଂଯୋଗ କରିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କ୍ଷେତ୍ରର ୧୨ ଟି ବିମାନବନ୍ଦର / ହେଲିପୋର୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଏହା ଆଣ୍ଡାମାନ, ନିକୋବର ଏବଂ ଲକ୍ଷଦ୍ୱୀପ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜକୁ ମଧ୍ୟ ଜାତୀୟ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ନେଟୱାର୍କରେ ସଂଯୁକ୍ତ କରିଛି।

ଆରସିଏସ୍-ଉଡ଼ାନ ବିମାନରେ ୧.୫୬କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଯାତ୍ରୀ ଯାତ୍ରା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଆଞ୍ଚଳିକ ରୁଟରେ ମୋଟ ୩.୨୩  ଲକ୍ଷ ଆରସିଏସ୍ ବିମାନ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଛି। ବିମାନ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଆଞ୍ଚଳିକ ରୁଟ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ବାଣିଜ୍ୟିକ ଭାବରେ ସ୍ଥାୟୀ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ୪,୩୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଭାୟାବିଲିଟି ଗ୍ୟାପ୍ ଫଣ୍ଡିଂ (ଭିଜିଏଫ୍‌) ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଛି।

ଏହି ଯୋଜନାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଦେଶର ୧୨୦  ଟି ନୂତନ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳକୁ ଆଞ୍ଚଳିକ ସଂଯୋଗୀକରଣ ବୃଦ୍ଧି କରିବା, ଯାହା ଆଗାମୀ ୧୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ୪ କୋଟି ଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ସେବା ଯୋଗାଇବ। ଏହି ଯୋଜନା ପାହାଡ଼ିଆ, ଆକାଂକ୍ଷୀ ଏବଂ ଉତ୍ତର ପୂର୍ବ କ୍ଷେତ୍ର ଜିଲ୍ଲାଗୁଡ଼ିକରେ ହେଲିପ୍ୟାଡ୍ ଏବଂ ଛୋଟ ବିମାନବନ୍ଦରକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥନ କରିବ।

କୋଲକାତା ଏବଂ ଚେନ୍ନାଇ ବିମାନବନ୍ଦରରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଉଡ଼ାନ୍ ଯାତ୍ରୀ କାଫେ ପ୍ରୟାସ ସୁଲଭ, ଗୁଣାତ୍ମକ ଖାଦ୍ୟ (୧୦ ଟଙ୍କାରେ ଚା, ୨୦ ଟଙ୍କାରେ ସିଙ୍ଗଡ଼ା) ପ୍ରଦାନ କରେ - ଯାହା ବିମାନ ଯାତ୍ରାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ସହଜ ଓ ସୁଲଭ କରିଥାଏ।

ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଶତବାର୍ଷିକୀ ଆଡକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବା ବେଳେ, ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ର ଏକ ମହତ୍ୱାକାଂକ୍ଷୀ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି। ୨୦୨୫ ମସିହାରେ ୧୬୩ ବିମାନବନ୍ଦରରୁ, ୨୦୪୭ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୩୫୦ ରୁ ଅଧିକ ବିମାନବନ୍ଦର, ଏବଂ ଯାତ୍ରୀ ଯାତାୟାତ ଏକ ବିଲିୟନ ଅତିକ୍ରମ କରିବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଉଛି। ଏହି ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଇନ୍ଧନ, ଡିଜିଟାଲ୍ ଏୟାରୱେ ଏବଂ ସମନ୍ବିତ ଗତିଶୀଳତା ଆଡକୁ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ୨୦୪୭ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୨୫ ନିୟୁତ ନିଯୁକ୍ତିର ଆକଳନ ଏବଂ ଏମଆରଓ, ଡ୍ରୋନ୍ ନିର୍ମାଣ ତଥା ପାଇଲଟ୍ ତାଲିମରେ ସୁଯୋଗ ବିସ୍ତାର ସହିତ, ବିମାନ ଚଳାଚଳ ଭାରତର ୧୦ ଟ୍ରିଲିୟନ ଡଲାର ଅର୍ଥନୀତିର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷେତ୍ର ହୋଇଯିବ।

୨୦୨୦ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବରରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା କୃଷି ଉଡାନ କୃଷି ଉତ୍ପାଦ ଏବଂ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟର ଦ୍ରୁତ ପରିବହନକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥାଏ, ବିଶେଷକରି ଆଦିବାସୀ ଏବଂ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଲାଭ ପହଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ। ଅପରେସନ୍ ଗ୍ରୀନ୍ସ ଯୋଜନା ସହିତ ସମନ୍ୱୟରେ, ଏହା ୫୦ ପ୍ରତିଶତ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ ସବସିଡି, ମଲ୍ଟିମୋଡାଲ୍ ପରିବହନ ବିକଳ୍ପ ଏବଂ ଉଦ୍ୟାନ କୃଷି ତଥା ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ଉତ୍ପାଦର କଭରେଜ ପ୍ରଦାନ କରେ।

କୋଭିଡ୍-୧୯ ଲକଡାଉନ୍ ସମୟରେ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଯୋଗାଣ ଯୋଗାଣ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପଦକ୍ଷେପ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା। ୫୮୮ ରୁ ଅଧିକ ବିମାନ ୫.୪୫ ଲକ୍ଷ କିଲୋମିଟର ବ୍ୟାପି ୧୦୦୦ ଟନ୍ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ କରିଥିଲା, ବିଶେଷକରି ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଅଞ୍ଚଳ, ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ ଏବଂ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିଥିଲା। ଲାଇଫଲାଇନ୍ ଉଡାନ୍ ମଧ୍ୟ କୋଭିଡ୍ ଲ୍ୟାବ୍ ସ୍ଥାପନ, ​​ଡାକ୍ତରୀ ଦଳ ପରିବହନ ଏବଂ ବିଶାଖାପାଟଣା ଗ୍ୟାସ୍ ଲିକ୍ ଭଳି ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପାଇଁ ସହଯୋଗ କରିଥିଲା।

ଗ୍ରୀନଫିଲ୍ଡ ବିମାନବନ୍ଦର ନୀତି ଭାରତର ବିମାନ ଚଳାଚଳ ଭିତ୍ତିଭୂମିକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଏବଂ ମେଟ୍ରୋ ହବ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ଭିଡ଼ କମ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରୀ-ବେସରକାରୀ ସହଭାଗୀତା ମାଧ୍ୟମରେ ଅବ୍ୟବହୃତ ଜମିରେ ନୂତନ ବିମାନବନ୍ଦର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଏକ ଢାଞ୍ଚା ପ୍ରଦାନ କରେ।

ଯାତ୍ରା ଅଭିଜ୍ଞତାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବା, ଅତିରିକ୍ତତା ହ୍ରାସ କରିବା ଏବଂ ସମୟ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ, ସରକାର ଡିଜି ଯାତ୍ରା ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ପଦକ୍ଷେପ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି। ୨୦୨୨ ମସିହାରୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥିବା, ଡିଜି ଯାତ୍ରା ମୁହଁ ଚିହ୍ନଟ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ବ୍ୟବହାର କରି ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କର କାଗଜବିହୀନ, ଯୋଗାଯୋଗବିହୀନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥିଲା। ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୫ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା, ୫୨.୨ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ଯାତ୍ରୀ ଏହି ସୁବିଧା ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ଡିଜି ଯାତ୍ରା ଆପ୍ ଆଣ୍ଡ୍ରଏଡ୍ ଏବଂ ଆଇଓଏସ୍ ପ୍ଲାଟଫର୍ମରେ ଉପଲବ୍ଧ ଏବଂ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧୨.୧ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ୟୁଜର ଏହାକୁ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରିସାରିଛନ୍ତି।

ଡ୍ରୋନ୍ ନିୟମ, ୨୦୨୧ ମସିହା, ନିୟମାବଳୀକୁ ସରଳ କରି ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ବାଣିଜ୍ୟିକ ବ୍ୟବହାରକୁ ସକ୍ଷମ କରି ଭାରତର ଡ୍ରୋନ୍ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି। ଏହା ସହିତ, ଉତ୍ପାଦନ-ସଂଯୋଜିତ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ (ପିଏଲଆଇ) ଯୋଜନା, ୨୪-୨୫ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷରେ ୩୪.୭୯ କୋଟି ଟଙ୍କା ଆବଣ୍ଟନ ସହିତ, ଘରୋଇ ଉତ୍ପାଦନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଛି ଏବଂ ଆମଦାନୀ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ହ୍ରାସ କରିଛି, ଭାରତର ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ଡ୍ରୋନ୍ ଇକୋସିଷ୍ଟମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛି।

ସମସାମୟିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ମାନଦଣ୍ଡ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରଖି ବିମାନ ଆଇନ, ୧୯୩୪  ମସିହାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରଣୟନ କରି ଭାରତର ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆଧୁନିକୀକରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଆଇନଗତ ସଂସ୍କାର। ନୂତନ ଆଇନ ମେକ୍ ଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଏବଂ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତ ପଦକ୍ଷେପ ଅଧୀନରେ ସ୍ୱଦେଶୀ ଉତ୍ପାଦନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରେ। ଭାରତର ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ର ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇଛି, ଯାହା ଦେଶକୁ ବିଶ୍ୱର ତୃତୀୟ ବୃହତ ଘରୋଇ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ବଜାରରେ ପରିଣତ କରିଛି।