गरज नसलेली अश्लीलता आणि शिव्यांवर नियंत्रण हवं ; OTT सेन्सॉरशिपवर सिद्धार्थ चांदेकरचं स्पष्ट मत

अभिनेता सिद्धार्थ चांदेकर अलीकडेच प्रदर्शित झालेल्या ‘मिसेस देशपांडे’ या वेब सीरिजमुळे पुन्हा एकदा चर्चेत आला आहे. या सीरिजच्या निमित्ताने दिलेल्या मुलाखतीत त्याने आपल्या भूमिकेपासून ते मराठी सिनेसृष्टी, ओटीटी प्लॅटफॉर्म, सेन्सॉरशिप आणि कलाकारांमधील स्पर्धा अशा विविध विषयांवर सविस्तर आणि स्पष्ट भूमिका मांडली.

‘मिसेस देशपांडे’ या सीरिजसाठी दिग्दर्शक नागेश कुकुनूर यांनी स्वतः सिद्धार्थच्याच नावावर ठाम राहिल्याचं तो आवर्जून सांगतो. एवढ्या मोठ्या दिग्दर्शकानं विश्वास दाखवणं हे आपल्यासाठी अतिशय महत्त्वाचं असून, त्यामुळे जबाबदारीही तितकीच वाढली, असं त्याचं म्हणणं आहे. विशेष म्हणजे कोणतंही ऑडिशन न देता निवड झाल्यामुळे सुरुवातीचे काही दिवस त्याच्यावर मानसिक दडपण होतं. चित्रीकरणाच्या पहिल्या तीन दिवसांत भूमिकेवर अपेक्षित पकड मिळवता आली नाही; मात्र नागेश कुकुनूर यांनी समजावून सांगत त्याला शांत केलं आणि आत्मविश्वास दिला. त्यानंतर मात्र अपेक्षित काम करता आलं, असं सिद्धार्थने सांगितलं.

नागेश कुकुनूर यांच्यासोबत काम करण्याचा अनुभव तो अत्यंत समृद्ध असल्याचं मानतो. दिग्दर्शक म्हणून नागेश सर कलाकारांकडून अपेक्षित काम कसं काढून घ्यायचं, हे अचूकपणे जाणतात. एका सीनसाठी ते दिग्दर्शकाच्या दृष्टीने एक टेक घेतात आणि कलाकाराच्या समजुतीनुसार दुसरा टेक घेतात. त्यानंतर या दोन्ही टेकमधून योग्य तो समतोल साधत अंतिम सीन तयार केला जातो, असं सिद्धार्थ सांगतो.

ओटीटीवरील नव्या ट्रेंडबद्दल बोलताना सिद्धार्थने नॉन-अॅक्टर्स आणि कंटेंट क्रिएटर्सच्या वाढत्या सहभागावर सकारात्मक मत व्यक्त केलं. एखादा कंटेंट क्रिएटर भूमिकेत प्रामाणिकपणे शिरून प्रेक्षकांचं लक्ष वेधू शकत असेल, तर त्याला संधी मिळण्यात काहीच गैर नाही, असं तो म्हणतो. भुवन बाम, प्राजक्ता कोळी यांसारखी उदाहरणं देत, चांगल्या कामाला प्रेक्षक नेहमीच स्वीकारतात, असं त्याचं मत आहे. स्पर्धा वाढल्यामुळे अधिक दर्जेदार कलाकृती निर्माण होतील आणि त्याचा फायदा प्रेक्षकांनाच होईल, असा विश्वास त्याने व्यक्त केला.

मराठी सिनेमातील ‘हिरोइजम’ या संकल्पनेवर बोलताना सिद्धार्थने पारंपरिक व्याख्येला छेद दिला. मराठी सिनेमात हिरो म्हणजे एखादी व्यक्ती नसून विषयच खरा हिरो असतो, असं तो ठामपणे सांगतो. खलनायकाला मारणारा किंवा नायिकेला वाचवणारा असा हिरो साकारण्यात त्याला रस नाही. कथा, तिचा गाभा आणि मांडणी यांतूनच मराठी सिनेमाचं खरं हिरोइजम दिसून येतं, असं त्याचं मत आहे.

दाक्षिणात्य आणि हिंदी सिनेसृष्टीशी मराठी सिनेसृष्टीची सतत होणारी तुलना थांबायला हवी, असंही सिद्धार्थने स्पष्ट केलं. दक्षिणेतील सिनेमा मोठा होण्यामागे तिथल्या कलाकारांसह संपूर्ण यंत्रणेचा मोठा वाटा आहे. हिंदी सिनेसृष्टीतही चढ-उतार दिसतात. अशा परिस्थितीत मराठी सिनेमांची तुलना स्टार्सच्या लोकप्रियतेशी न करता, त्यांच्या विषयप्रधान ताकदीवर व्हायला हवी. आपल्या इथे सिनेमा आणि त्याचा विषयच खरा स्टार असून, प्रेक्षक आणि सिनेकर्ते मिळून एखादी कलाकृती मोठी करतात, तेव्हाच तो सिनेमा ‘स्टार’ ठरतो, असं तो म्हणतो.

मराठी ओटीटीविश्वाबाबत बोलताना सिद्धार्थने काही मर्यादांकडेही लक्ष वेधलं. विषय चांगले असतानाही अनेकदा बजेट, वेळेची मर्यादा आणि स्वातंत्र्याचा अभाव यामुळे अपेक्षित परिणाम साधता येत नाही. मराठी वेब सीरिज निर्मात्यांना अजूनही पुरेसं क्रिएटिव्ह स्वातंत्र्य मिळालेलं नाही, असं त्याचं मत आहे. मात्र अलीकडे प्रदर्शित झालेल्या काही सीरिजमधून बदलाची चाहूल लागतेय, असंही त्यानं नमूद केलं.

ओटीटीवरील सेन्सॉरशिपच्या मुद्द्यावर बोलताना सिद्धार्थने संतुलित भूमिका मांडली. कधी सेन्सॉरशिप हवी असं वाटतं, तर कधी मेकर्सना पूर्ण स्वातंत्र्य असायला हवं असंही वाटतं, असं तो म्हणतो. मात्र सेन्सॉरशिप नसण्याचा गैरफायदा घेत गरज नसलेली अश्लीलता, शिवराळ भाषा किंवा नग्नतेचा अतिरेक केला जात असल्याचंही त्याने स्पष्टपणे सांगितलं. ओटीटी प्लॅटफॉर्मनी याबाबत गांभीर्यानं विचार केल्यास काय दाखवायचं आणि काय टाळायचं याचा योग्य तो समतोल साधता येईल, असा विश्वास त्याने व्यक्त केला.